Welke generatie CPU heeft je cloudserver? Generatieherkenning en meerprijs

Kwantificeer de meerprijs voor oude CPU's met CPUID, cache en benchmarks.

Bijgewerkt 2026-09-18 · CloudWorth

CPU-generatiesoude CPU'smeerprijs cloudserverbenchmarkbewijsCloudWorthSteal TimeVPS oversellingVPS benchmark

Generatieopslag = vergelijking van single-threadscore per euro; onder de benchmark kun je een ticket openen om je recht te halen.

Drie stappen om de generatie te bewijzen

Om de hardwaregeneratie van een cloudserver te bepalen, vertrouw niet op de marketingnaam 'high-performance computing type' in de console. Fabrikanten kunnen de tekst altijd aanpassen, maar niet de CPUID. Het standpunt van dit artikel is simpel: generaties zijn bewijsbaar, en het bewijs kan direct worden omgezet in een getal: hoeveel single-threadscore je per euro krijgt. Als je onder de benchmark voor dezelfde prijs zit, heb je reden om een ticket in te dienen, of zelfs om een downgrade en terugbetaling te eisen.

Ik heb het hele proces teruggebracht tot drie stappen, die in de volgende vijf secties stuk voor stuk worden uitgelegd:

1. Vingerafdruk lezen — /proc/cpuinfo geeft family/model/stepping, lscpu toont cache en frequentiebereik, om te bepalen welke microarchitectuur en welke die het is.
2. Vergelijken met de tabel — gebruik de vingerafdruk om de officiële SKU-tabel op te zoeken, inclusief aangepaste modellen van cloudproviders (zoals de frequentievergrendelde varianten 7B12, 7R32), en bevestig de nominale basisfrequentie/turbo/derde niveau cache.
3. Korting berekenen — gemeten single-threadscore ÷ werkelijk betaalde maandprijs = 'single-threadscore per euro', vergelijk met de benchmark voor dezelfde prijs en bereken het generatiepremiepercentage.

Alle drie de stappen zijn reproduceerbaar. Je krijgt geen impressie, maar een set screenshots die je in een ticket kunt plakken. Als je eerst een vergelijkbare prijsberekeningsmethode wilt, kun je de configuratie-prijsconvertor in CloudWorth /app bekijken, de werkelijk betaalde prijs vastleggen en dan over prestaties praten.

Onthoud voor het verzamelen van bewijs één regel: alle commando's moeten op de doelcomputer worden uitgevoerd, niet lokaal. De generatieverschillen van cloudservers komen alleen tot uiting op die virtuele machine.

CPUID en cache-vingerafdrukken

De eerste stap is de combinatie van lscpu en /proc/cpuinfo. Deze twee commando's geven veel meer dan de meeste tutorials schrijven.

lscpu | grep -Ei 'model name|family|model|stepping|MHz|cache'
grep -m1 -E 'cpu family|model\s|stepping' /proc/cpuinfo

Let op drie velden. family + model + stepping identificeren uniek een siliciumdie, dit is je hardste basis om de CPU-generatie te beoordelen—marketingnamen kunnen willekeurig zijn, deze drie getallen niet. Bijvoorbeeld family 6 model 85 is een Xeon uit de Skylake-SP-lijn, family 25 model 1 is EPYC 7002 (Rome), family 25 model 17 wijst naar EPYC 9004 (Genoa).

stepping is vooral het vermelden waard. Fabrikanten brengen meerdere steppings uit onder hetzelfde model, wanneer cloudproviders oude CPU's recyclen en opnieuw aanbieden, hebben ze vaak nog steeds de oude stepping. Als je instance beweert "nieuwste generatie" te zijn, maar de stepping is de versie van drie jaar geleden, dan is dit het eerste twijfelpunt.

Cache is de tweede vingerafdruk. L3-grootte legt direct de positionering bloot: in het E5 v3-tijdperk was single-socket L3 gewoonlijk 20–30MB, EPYC 7002 is 128MB, Genoa is 256MB of zelfs 384MB (3D V-Cache-varianten hoger). Als een "high frequency type" slechts 16MB L3 rapporteert, is het waarschijnlijk consumentengrade of oude Xeon E5-serie.

Frequentie-vingerafdruk is de derde laag. De CPU MHz in lscpu is de huidige momentane waarde, om de turbo-limiet te zien, gebruik lscpu | grep -i mhz in combinatie met observatie tijdens aanhoudende stresstest. Oude CPU's hebben snelle turbo-afname, onder langdurige belasting daalt de frequentie duidelijker dan bij de nieuwe generatie.

Als je de drie vingerafdrukken combineert, kun je onafhankelijk bevestigen tot welke generatie deze machine behoort, zonder medewerking van de leverancier.

Vergelijking met de SKU-referentietabel

Zodra je family/model/stepping hebt, is de volgende stap ze met de tabel vergelijken. Kijk niet alleen naar Intel ARK of de AMD-website: de aangepaste SKU's van cloudproviders zijn de diepste valkuil.

Een zogenaamde custom SKU is een frequentievergrendelde variant die cloudproviders bij Intel/AMD inkopen; de modelnummers hebben vaak een achtervoegsel met cijfers, zoals 7B12, 7R32, 8B13 en dergelijke. In openbare databases zijn ze vaak niet te vinden. De basisfrequentie is verlaagd in ruil voor een betere energie-efficiëntie en een lagere inkoopprijs, maar naar buiten toe worden ze nog steeds gepromoot onder familienamen als “EPYC” en “Xeon Platinum”. Je ziet “Platinum” en denkt dat het om de nieuwste generatie gaat, terwijl het in werkelijkheid de frequentievergrendelde versie van de vorige generatie kan zijn.

Bij het vergelijken moet je minstens vier dingen controleren:

• Microarchitectuurcodenaam (Skylake, Rome, Ice Lake, Genoa…)
• Nominale basisfrequentie / turbo-frequentie
• L3-cachegrootte
• Geheugenkanalen en ondersteunde generatie (DDR4 of DDR5)

Als een van deze vier niet overeenkomt met de beschrijving “nieuwste generatie”, noteer het dan. Een instance die bijvoorbeeld wordt aangeprezen als “nieuwe generatie met hoge kloksnelheid” maar alleen DDR4 ondersteunt en 32 MB L3 heeft, is waarschijnlijk een Skylake-SP of Cascade Lake, niet een product van na Ice Lake.

Terloops lossen we ook een veelvoorkomende vraag op: hoe je kunt zien of een cloudprovider oude CPU's recyclet. Het criterium voor recycling is niet “oud”, maar “oud en toch tegen de nieuwprijs verkocht”. Bij dezelfde EPYC 7002: als de maandprijs slechts zestig procent van die van Genoa is, is dat een redelijke opruiming van de voorraad; als de prijs gelijk blijft of zelfs hoger is, is er pas sprake van een generatiepremie. Het doel van het vergelijken met de tabel is om “oud” te vertalen naar “onredelijk duur”.

Formule voor het generatieopslagpercentage

Zodra het bewijs en de vergelijking klaar zijn, kun je gaan rekenen. Dit is de kern van dit hele stuk, en de stap waarin je kwalitatieve klachten omzet in kwantitatief bewijs.

Single-thread benchmarkscore = de mediaan die met hetzelfde hulpmiddel (sysbench 1 thread, Geekbench 6 single-core of UnixBench single-core) op de doelmachine wordt verkregen

Single-threadscore per yuan = single-thread benchmarkscore ÷ werkelijk betaalde maandprijs

generatieopslagpercentage = (benchmarkscore per yuan in dezelfde prijsklasse − jouw score per yuan) ÷ benchmarkscore per yuan in dezelfde prijsklasse × 100%

Waar komt de benchmark vandaan? Neem een instance in dezelfde prijsklasse met hetzelfde aantal vCPU's die te koop is, voer dezelfde set commando's uit en neem de mediaan. Gebruik niet de mooie scores van de website van de leverancier als benchmark, maar je eigen gemeten waarden.

Een voorbeeld dat je kunt narekenen: een instance kost 120 yuan per maand, sysbench single-thread geeft 420 punten, dus 3,5 punt per yuan. Een nieuwe-generatie-instance in dezelfde prijsklasse geeft 780 punten single-thread, dus 6,5 punt per yuan. Generatieopslagpercentage = (6,5 − 3,5) ÷ 6,5 ≈ 46%. Dat betekent dat je bijna de helft meer betaalt voor elke punt aan prestaties.

Naast single-thread kun je het beste ook een geheugenbandbreedtescore per yuan berekenen, gemeten met sysbench memory of STREAM. Oude platforms hebben vaak DDR4 met vier kanalen, nieuwe platforms DDR5 met twaalf kanalen; het bandbreedteverschil is soms groter dan het rekenkrachtverschil, en bij cloudservers die databases draaien, is dit de eerste plek waar het vastloopt.

Aanbevolen drempelwaarden: als het opslagpercentage hoger is dan 30% en dit drie maanden of langer aanhoudt, is het de moeite waard om een ticket aan te maken. Onder de 15% valt het binnen het normale bereik van voorraadopruiming; daar hoef je niet mee bezig te blijven. Noteer deze twee getallen in je registratietabel, dan wordt je beoordeling consistent.

Benchmarks kloppen niet met de specificaties

Deze sectie behandelt het meest voorkomende geschil: gemeten benchmarks die niet overeenkomen met de opgegeven configuratie. De provider zegt “vanaf 2.5GHz”, maar je meet langdurig slechts 1.8GHz; er wordt “hoge kloksnelheid” beloofd, maar single-thread is langzamer dan een instantie ernaast die de helft kost.

Sluit eerst problemen aan jouw kant uit. Heb je tijdens de stresstest exclusieve vCPU's? Is er sprake van resourceconcurrentie van buren? Het advies is om het zo te draaien:

sysbench cpu --threads=1 --time=60 run
sysbench cpu --threads=1 --time=60 run   # 至少两次，取中位数

Controleer vóór het draaien dat de belasting 0 is, en kijk na het draaien met lscpu of de frequentie beperkt wordt. Als twee opeenvolgende resultaten consistent zijn en duidelijk lager liggen dan het niveau dat bij de opgegeven specificaties hoort, ligt het probleem vrijwel zeker aan de hostzijde.

Er zijn drie veelvoorkomende categorieën van mismatch:

• Frequentievergrendelde SKU: er wordt een turbo van 3.5GHz opgegeven, maar in werkelijkheid zit hij vast op 2.2GHz; de benchmark komt uiteraard niet overeen.
• Oververkoop: fysieke cores worden te fijn opgedeeld, de single-threadscore schommelt hevig mee met de belasting van buren; als het verschil tussen twee benchmarkruns meer dan 15% is, is dat een signaal.
• Generatiemismatch: in de console staat “Genoa”, maar in werkelijkheid is het Rome; het verschil in single-threadscore is meer dan dertig procent.

Verzamel bij het onderbouwen altijd drie dingen: screenshots van twee benchmarkruns, de uitvoer van lscpu, en de aanmaaktijd van de instantie. Als er één ontbreekt, wordt een ticket makkelijk afgedaan met “prestatiefluctuaties zijn normaal”.

Dit kruist ook met 「echte benchmarks vs opgegeven configuratie」: de opgave is een getal op de inkooplijst, de benchmark is de daadwerkelijke levering waarvoor je betaalt. Als die twee niet overeenkomen, is dat in essentie een uitgeklede levering, en niet dat jij “te hoge eisen” stelt.

Prijsverhoging bij verlenging en ticketformulering

De laatste sectie gaat over geld. De meest typische truc bij cloudservers is een lage prijs het eerste jaar, dubbele prijs bij verlenging, maar de CPU-generatie wordt niet vernieuwd. Als je verlengt, stijgt de prijs met 60%, terwijl family/model/stepping in lscpu identiek zijn aan vorig jaar — dat is het 'vastzetten van bestaande klanten': de prijsstijging gaat niet gepaard met enige hardware-upgrade.

Maak voor de verlenging een checklist met vier stappen:

1. Leg de huidige family/model/stepping vast en bewaar een schermafbeelding.
2. Noteer de huidige single-threadscore en de single-threadscore per yuan.
3. Vraag de prijs na verlenging op of zoek deze op, en bereken de nieuwe score per yuan.
4. Als de nieuwe score per yuan lager is dan de benchmark voor beschikbare instances in dezelfde prijsklasse, is er sprake van een prijsstijging zonder upgrade.

De sleutel bij het schrijven van een ticket is alleen cijfers, geen emoties, en een duidelijke eis. Je kunt het zo formuleren:

Instance X is aangemaakt in 2024-03, de huidige CPUID is family 25 model 1 stepping 2, de sysbench-mediaan voor single-thread is 420 punten, de feitelijk betaalde maandprijs is 120 yuan, omgerekend 3,5 punten per yuan. Voor een instance in dezelfde prijsklasse die u aanbiedt, meet ik 6,5 punten per yuan; de generatiepremie is ongeveer 46%. De prijs voor verlenging stijgt naar 190 yuan, terwijl de hardware niet is gewijzigd. Gelieve het volgende te verstrekken: 1. het officiële SKU-model en de generatie die bij deze instance horen; 2. een voorstel om de prijs aan te passen aan de daadwerkelijk geleverde prestaties, of migratie naar een instance van een nieuwe generatie in dezelfde prijsklasse.

Als je bij je eis twee opties geeft, is het voor de andere partij makkelijker om met een uitvoerbaar antwoord te komen. Als het ticket wordt afgewezen, zet je dezelfde cijfers op schrift als bewijs voor een latere klacht. De generatiepremie is geen gevoel, maar een percentage dat je opnieuw kunt berekenen — dat maakt het veel krachtiger dan 'ik vind het traag'.